Önceki sayfa

Başlangıç

Sonraki sayfa

VÇTD
(VÇTD Çomar Tasarımı Değildir)

Serdar Köylü, A. Murat Eren, Gürer Özen

24 Kasım 2004

İçindekiler

• 1  Sorun
  • 1.1  Dağıtımların Yaklaşımı
  • 1.2  İşletim Sistemleri
  • 1.3  Uzman Sistemler
• 2  Gereksinimler
• 3  COMAR
  • 3.1  Nesne Modeli
  • 3.2  CSL
  • 3.3  Betikler
  • 3.4  comard
  • 3.5  KGA

1.3  Uzman Sistemler

Linux'un masaüstü ve iş dünyasında kullanımının artmasıyla, bir takım genel yapılandırma ve yönetim araçları da geliştirilmiştir. YaST, LinuxConf, WebMin gibi bu araçlar kullanıcıya üst seviye bir arabirim sunup, kullanıcının burada yaptığı seçimleri uygulamaların alt seviye ayarlarına taşımaktadır. İki seviye arasında geçiş yapabilmek için gereken bilgiler araçların içinde bir dizi kural olarak kodlanmıştır.

Bundan başka, bilgisayar ağlarının yaygınlaşmasıyla birlikte, birden fazla bilgisayarın merkezi yönetimini yapabilecek IBM Tivoli, HP OpenView, CIM, SNMP, OSI CMIP gibi ürün ve çerçeveler ortaya çıkmıştır. Ayrıntılarda farkları olmakla birlikte, genel mimarileri, yönetilecek bilgisayarda bulunacak ajanlar, yönetim bilgisayarında bir yönetici yazılım, bunlar arasında bir iletişim protokolü ve yönetilecek görev ve ayarları belirten bilgi modellerinden oluşmaktadır. Yalnızca yapılandırma ile sınırlı kalmayıp, hata bulma, performans ve güvenlik değerlendirmeleri, kullanım hesaplama gibi işleri de yapmaktadırlar.

Bu sistemler de, kapsayıcı genel bir model yerine, tüm olası ayar ve görevleri sunmaya çalışmakta, yönetici yazılımı kullanacak kişinin yönetilecek her birimi ve bunlar arasındaki ilişkileri çok iyi bildiğini varsaymaktadır. Sorun kullanıcıdan alınıp yöneticiye taşındığında, artan miktardan dolayı başedilmez hale gelmektedir. Bu noktada yöneticiye yardımcı olacak uzman sistemler sunulmaktadır.

Her iki grup yazılım da, kolay kullanılır ve detaylarda boğulmamış bir yapılandırma arabirimi sunabilmek için, alt ve üst düzey bilgiler arasındaki ilişkileri tanımlayan kural dizileri kullanmakta ve bu kurallar, işin uzmanları tarafından, bir elden yönetici yazılımın içinde kodlanmaktadır. Yönetici yazılımın bir takım API ler ile bu bilgileri üst seviye, bazen üçüncü parti, uygulamalardan alması, bilginin parçalarda değil, merkezde bulunduğu gerçeğini değiştirmemektedir.

Bu uzman sistem yaklaşımında şu noksanlıkları görmekteyiz:

• Parçaların dinamik olarak değişmesi, eski kurallarda değişikler ve yeni kurallar gerektirmekte, kural dizilerini oluşturmayı zorlaştırmaktadır.
• Çok sayıda ve çeşitli parçalardan oluşan bir sistem için çok sayıda kural gerekmekte; kuralların işletilmesi, güncellenmesi, değiştirilmesi gittikçe büyüyen bir sorun olmaktadır.
• Kurallar birden fazla parçanın detaylı bilgilerini bir arada içerdiği için, kural yazmak çok zorlaşmakta, kuralların hata içermesi, öngörülmeyen durumları ihmal etmesi olasılıkları artmaktadır.

Önceki sayfa

Başlangıç

Sonraki sayfa